Abstract in thai house construction
ช่วงหลัง ๆ นี้ไม่ค่อยจะมีเวลาว่างเท่าไหร่ ไหนจะวิทยานิพนธ์ ไหนจะงาน และที่สำคัญคือ
กำลังปลูกบ้านให้พ่อกับแม่อ๋อที่แม่กลอง ตอนแรกคิดว่าจะซ่อมให้พออยู่ได้ไปก่อน แต่ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ( วันนี้ไหนเยอะจริง )
ปลูกใหม่เลยก็แล้วกัน ทำให้ต้องเดินทางไปดูบ่อย ๆ ก็เลยถ่ายรูปเก็บไว้ดูความคืบหน้าในการก่อสร้าง
วันนี้เลยเอาภาพมาให้ดูเป็นน้ำจิ้มก่อน บ้านเสร็จเมื่อไหร่จะเอามาอวดอีกที
เริ่มเลยก็แล้วกัน
ฟ้ายังฟ้าอยู่
ถ่ายที่ห้องน้ำร้านขาหมูยูนานที่ปายเมื่อปลายปีที่แล้ว ร้านที่นั่งรอประมาณสองชั่วโมงแล้วก็ไม่ได้กิน ไปกินร้านอื่นแทน
อยากไปตอนคนเยอะทำไมเล่า 
i’m alive
ไม่ได้อัพซะนาน ยังไม่ตายครับ
ช่วงนี้มีหลายอย่างต้องสะสางเลยไม่ได้เขียนซะนาน ( ข้ออ้าง )
วันนี้มีเรื่องมาเล่าครับ เมื่อคืนผมไปประสบเรื่องตื่นเต้นมาเรื่องหนึ่ง
จริง ๆ แล้วก็ไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่นะ แต่รู้สึกว่าพักหลัง ๆ มานี้เจอเรื่องแบบนี้บ่อย เลยอยากเอามาเล่าให้ฟัง
ก่อนจะพบกับเรื่องแรกมาพบกับเรื่องสุดท้ายกันก่อนครับ ( ผ่าง )
พระจันทร์ที่บ้านคุณ ยิ้มหรือยัง
วันนี้เห็นพระจันทร์ยิ้มแฉ่งเลยเ้ข้าไปเอากล้องมากดไว้ก่อน เมื่อตอนเย็น
พอออกไปวิ่งแม่ก็โทรมาถามว่าเห็นหรือยัง พอวางสายจากแม่ น้าก็ให้น้องโทรมาอีกว่าเห็นหรือยัง
วิ่งเสร็จออกไปกดเงินที่ 7-11 แม่ค้าก็คุยกับคนขับเมล์เครื่องว่าเห็นหรือยัง
กดเงินเสร็จไปซื้อส้มตำป้าคนขายก็ถามว่าเห็นหรือยัง
กลับมากเปิดเครื่องคอมฯ เห็น @veer66 โพสพระจันทร์ยิ้มไว้
ตอนที่กำลังเขียนอยู่นี้รายการข่าวข้นคนข่าวก็กำลังพูดถึงเรื่องพระจันทร์ยิ้มอีก
เลยอยากจะถามคุณว่า
คุณเห็นพระจันทร์ยิ้มหรือยังครับ ( ฮิ้วววว ) ไปดูรูปดีกว่า
back to Work [Bangkok Sky]
หลังจากกลับไปชาร์ตแบ็ตที่บ้านแล้ว ก็ได้เวลากลับมาทำงานหาเงินเพื่อที่จะหาเวลากลับบ้านอีก
เวลาผมกลับมาจากระยอง เมื่อก่อนผมจะเดินทางโดยนั่งรถทัวร์จากระยอง ลงรถที่ บางนา
แล้วนั่งรถตู้มาลงสายใต้หรือเซนทรัลปิ่นเกล้า ซึ่งอึดอัด ร้อน รถติด เหม็น (เป็นบางครั้ง)
ทุลักทุเลมากกว่าจะถึง ยิ่งถ้ามีของฝากจากที่บ้านติดมือมาด้วย หอบกันพะรุงพะรัง เป็นไอ้บ้าหอบฟางเลยทีเดียว
แต่เดี๋ยวนี้ผมเลือกเดินทางด้วยวิธีการใหม่ (สำหรับผมนะ) ซึ่งรู้สึกสบายกว่าเดิม เหมือนไม่เคยรู้สึกมาก่อน
นั่นคือการนั่งเรือด่วนเจ้าพระยาครับ ก็เลยได้โอกาสถ่ายภาพเล่นซะเลย
โดยขั้นแรก ผมลงรถทัวร์ที่อ่อนนุช แล้วตรงไปที่รถไฟฟ้า
